Wikia


Verovering van Dorne
Dornse Opstand - Filipe Hattori
De Dornse Opstand, artwork door Filipe Hattori.
Conflict Targaryen-Martel oorlogen
Datum 157 NdV - 158 NdV
Plaats Dorne, Westeros
Resultaat Tijdelijke inlijving van Dorne
Combatanten
IJzeren Troon Huis Martel
Leiders
Daeron I Targaryen
Heer van Hooggaarde
Alyn Velaryon
Lyonel Tyrel
Sterkte
Onbekend Onbekend
Slachtoffers
60.000 soldaten Onbekend

De Verovering van Dorne vond plaats in 157 AL tussen de IJzeren Troon en het Huis Martel. In deze oorlog wist Daeron I Targaryen Dorne kortstondig te veroveren.

AanloopEdit

Kort voor de Veroveringsoorlog bood Meria Martel een bondgenootschap aan aan Aegon I Targaryen, maar deze werd afgewezen. Tijdens de oorlog die kort daarop uitbrak in Westeros leidde Rhaenys Targaryen een leger naar het zuiden, naar Dorne toe, maar de Dorners wisten het leger uit te putten door een guerillastrijd uit te voeren. Hierop vloog Rhaenys op Meraxes naar Zonnespeer, maar Meria Martel gaf te kennen niet te zullen buigen.[1]

OorlogEdit

Tijdens zijn korte regering wist Daeron de Jonge Draak Dorne te veroveren. Hij wist via een geitenpad de Beenderweg te passeren en zo Dorne binnen te trekken. Ondertussen voer admiraal Alyn Velaryon de Groenebloed op en veroverde Plankstad.[2] Een derde leger onder leiding van de Heer van Hooggaarde viel Dorne binenn via de Prinsenpas. Daeron I en de zijnen wisten vele overwinningen te behalen op de Dorners. Uiteindelijk bogen de veertig belangrijkste Dornse heren in 158 NdV voor koning Daeron I bij Zonnespeer.[3]

Ondanks de eed van trouw van de heren bleven er verschillende brandhaarden woedden in Dorne. Pas in 159 NdV raakte ook het achterland van Dorne gepacificeerd. Hierop nam Daeron I veertien hooggeboren gijzelaars mee naar Koningslanding om de trouw te waarborgen van de Dornse heersers.[3]

OpstandEdit

Na de verovering van Dorne stelde Daeron Lyonel Tyrel aan als heerser over Dorne. Hierop ging Heer Tyrel van burcht naar burcht om de laatste om op opstandelingen te jagen. Tijdens een verblijf in een kasteel werd hij bedolven onder honderd schorpioenen die hem doodde. Door zijn dood kwam geheel Dorne in opstand en binnen veertien dagen was de verovering van Daeron ongedaan gemaakt.[4]

Daeron ondernam een nieuwe poging om Dorne voor hem op de knieën te krijgen en opnieuwe werd Plankstad ingenomen, maar Daeron stierf tijdens de oorlog in 161 NdV bij een poging om vrede met de Dorners te sluiten.[3] In totaal had Daeron gedurende de hele oorlog 60.000 manschappen verloren.[5]

NasleepEdit

Na de dood van Daeron wilde de nieuwe koning Baelor I Targaryen vrede sluiten met Dorne en liep hij barrevoets naar Dorne door de Beenderweg. Ter bezegeling van de vrede huwelijkte hij zijn jonge neefje Daeron Targaryen uit aan de even jonge Myriah Martel.[6] Op de terugweg bevrijdde hij ook nog zijn neef Aemon de Drakenridder die gevangen zat in een slangenkuil.[7]

Bronnen en referentiesEdit

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.