Westeropedia wiki
Advertisement

De regentschap van Aegon III was een periode in de geschiedenis van de Zeven Koninkrijken waarin het rijk tussen 131 NdV en 136 NdV door een raad van regenten werd geregeerd tot de meerderjarigheid van koning Aegon III.

Samenstelling[]

Geschiedenis[]

Toen de elfjarige Aegon III Targaryen in 131 NdV de troon besteeg als de nieuwe koning werd er een raad van regenten samengesteld om het rijk in zijn naam te regeren tot dat de Aegon III meerderjarig werd. Er werd een raad van zeven regenten ingesteld die het rijk voor hem zouden regeren. Slechts grootmaester Munkun diende heel de termijn uit, terwijl de rest voortijdig overleed of terugtrad.[1]

In het begin was heer Corlys Velaryon de machtigste man van de raad en samen met de Hand Tyland Lannister regeerden ze het land. Na de dood van beide heren verkreeg Unwin Pieck een zetel in de regentenraad en wist zelfs Hand te worden. Hij verkreeg veel invloed aan het hof door vrienden op verschillende posities te benoemen. Hierin was zijn grootste tegenstander Alyn Velaryon die hij meermalen wegzond.[1]

Na de terugkomst van prins Viserys Targaryen verkreeg ook de Familie Rogare macht aan het hof van Koningslanding. Met behhulp van de Rogares wist men de macht van Unwin Pieck te breken. Vervolgens viel Thaddeus Rowin ten prooi aan de intriges aan het hof en moest hij op zijn beurt zijn positie als Hand opgeven.[1]

Bij de Grote Raad van 136 NdV werden een aantal nieuwe regenten verkozen, maar later dat jaar werd de raad alweer ontbonden omdat koning Aegon III Targaryen meerderjarig was geworden.[1]

Bronnen en referenties[]

Advertisement