Opstand van het Geloof
Slag van Steenbrug - Marc Simonetti.jpg
De slag van Steenbrug, artwork door Marc Simonetti.
Datum 41 AL tot 48 AL
Plaats Westeros
Resultaat Ontbinding van de Strijders van het Geloof
Combatanten
Huis Targaryen.png Huis Targaryen Geloof van de Zeven
Leiders
Maegor I Targaryen Hoge Septon
Sterkte
Onbekend Zonen van de Krijgsman
Arme Gezellen

De opstand van het Geloof was een opstand van het Geloof van de Zeven tegen het pas gevestigde gezag van het Huis Targaryen in Westeros.[1]

Aanloop[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de invasie van Aegon de Veroveraar beloofde het Geloof van de Zeven zijn zwaard niet op te heffen tegen de Targaryens.[2] Na de dood van Aegon veranderde de houding van de militaire groeperingen tegen de Targaryens. Dit sluimerde al tijdens de regering van Aenys I, maar kwam tot uitbarsting bij de aanvang van het bewind van Maegor I.[3]

De oorzaak van het conflict was het feit dat koning Aenys I zijn kinderen Aegon en Rhaena met elkaar liet huwen. Wat een barbaars gebruik was in de ogen van de Westerosi. Hierop riep de Hoge Septon koning Aenys uit tot "koning abominatie."[4]

Eerste vijandelijkheden[bewerken | brontekst bewerken]

Dit leidde er toe dat de Zonen van de Krijgsman de Gedachtenissept in Koningslanding bezetten en dat de Arme Gezellen in de stad de Hand Mompeler vermoordde. Toen de Arme Gezellen de koninklijke familie trachtten te vermoorden weken de Targaryens uit naar Drakensteen. In reactie op de verklaring van de Heilige Septon streken veel edelen de koninklijke banieren en verklaarden zij zich aan de zijde van de Sterrensept en ondertussen namen de Zonen van de Krijgsman de macht in Koningslanding over.[5]

Door de sluimerende opstand was ook prins Aegon Targaryen gedwongen om zijn hofreis te staken en zijn toevlucht te zoeken tot Crakenhal. De Arme Gezellen wisten hem daar te omsingelen en toen koning Aenys I dit nieuws hoorde stortte hij in. Drie dagen later was hij dood.[5]

Met de troonsbestijging van Maegor de Wrede veranderde er een aantal zaken. De koning daagde het Strijdbare Geloof uit voor een Zevenkamp die Damon de Devote aannam. Slechts Maegor wist het zevenkamp te overleven, maar hij lag wel een maand in coma. Toen hij bijkwam besteeg hij vrijwel direct zijn draak Balerion en zette hij de Gedachtenissept in brand met alle mensen erin.[6]

Openlijke oorlog[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens de oorlog die volgde met de Zonen van de Krijgsman en de Arme Gezellen vloeide er veel bloed. Maegor I loofde zelfs een beloning uit voor elke hoofd van de leden van de ordes.[3] De eerste echte grote confrontatie met het Geloof kwam bij de Slag van Steenbrug waar de Arme Gezellen grote verliezen leden. Weldra volgde er een nog grotere veldslag bij de Grote Vork van de Zwartewater en ook deze werd door de koning gewonnen.[6]

In 44 NdV kwam er een andere Hoge Septon aan de macht en deze probeerde de ordes te ontbinden, met weinig succes. Een jaar later begon Maegor de Wrede een nieuwe campagne tegen het Geloof. In 48 NdV was er een nieuw leger van Arme Gezellen gevormd onder leiding van septon Maan en ser Joffry Dochert, maar Maegor overleed voor hij iets kon doen.[6]

Oplossing[bewerken | brontekst bewerken]

Pas bij de aanvang van de regering van Jaehaerys I werd het conflict beëindigd. Hij beloofde iedereen te begenadigen die zijn zwaard neerlegde.[3] De onderhandelingen met de Hoge Septon werden gevoerd door Hand des Konings, tevens ook septon, Barth. Zij kwamen overeen dat de koning in tijden van verdrukking van het Geloof hen zou beschermen.[7]

Bronnen en referenties[bewerken | brontekst bewerken]

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.