Andaalse Invasie
Andaalse Invasie.jpg
De Andaalse invasie
Conflict Migratie-oorlogen
Datum Ca. 5000 VdV
Plaats Westeros
Resultaat Al het land ten zuiden van de Nek verovert door de Andalen
Verdwijning van de Kinderen


Combatanten
Andalen Eerste Mensen
Kinderen van het Woud
Leiders
ser Artys Arryn
Erreg
Tristifer IV Modde
Theon Stark

De Andaalse Invasie was een grootschalige migratie van de Andalen naar Westeros. De migratie verliep vrij bloederig en vele koninkrijken van de Eerste Mensen werden vernietigd en de Kinderen van het Woud werden grotendeels uitgemoord.

Voorgeschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De Andalen hadden in Essos een groot dat zich uitspreidde van de Fluweelheuvels tot aan de Bijl, maar door de groeiende macht van de Vrijplaats Valyria kwamen de Andalen toch in het nauw te zitten. Ze trokken zich terug naar de Bijl waar een gedeelte van de Andalen zich dood vocht tegen de Valyriërs, maar een ander deel koos ervoor om de Zee-engte over te steken.[1]

Invasie[bewerken | brontekst bewerken]

Vallei van Arryn[bewerken | brontekst bewerken]

De Andalen arriveerden in Westeros op de Vingers in de Vallei van Arryn.[1] Aanvankelijk werden de eerste Andaalse krijgsheren naar de Vallei gehaald om voor de lokale vorsten aldaar te vechten, maar vele van hen kwamen in opstand en eisten hun eigen rijken op zoals Gerold Grift. De Andalen hadden veel succes in de Vallei, maar na twee generaties keerden de kansen toen de Eerste Mensen besloten koning Robar II Roys te volgen. De Andalen kozen daarop ser Artys Arryn tot hun leider en dat leidde tot de Slag van de Zeven Sterren. Hierin wist Artys Arryn te overwinnen en werd hij tot de eerste Koning van Berg en Dal gekroond.[2]

ser Artys Arryn

Rivierlanden[bewerken | brontekst bewerken]

Daarna trokken de Andalen via de Bloedpoort door naar de Rivierlanden. Koning Tristifer IV Modde wist hen lang tegenstand te bieden, maar in diens Honderdste Veldslag sneuvelde hij. Na de dood van koning Tristifer liep Edmar Tulling over naar de Andaalse krijgsheer Armin Vannis[3] Ook de Kinderen van het Woud werden massaal afgeslacht door de Andalen. De overgebleven Kinderen zochten een veilig heenkomen ten Noorden van de Nek en op het Eiland der Gezichten.[1] In de Rivierlanden volgden nog enkele andere grote veldslagen zoals de Slag van Bitterrivier en de Val van Maagdenpoel.[4]

Stormlanden[bewerken | brontekst bewerken]

De eerste Andaalse krijgsheer die een koninkrijk wist te stichten in de Stormlanden was Togarion Bar Emmon. De stormkoningen boden heldhaftig tegenstand tegen de tientallen invasies die ze te verduren kregen. Monfryd V Durrendon slaagde er in om de alliantie van de Heilige Broederschap te verslaan in de slag bij Bronspoort en het Weirboomverbond slaagde er ook in enkele overwinningen te behalen. De Stormlanden werden nimmer veroverd, maar na een huwelijk van koning Maldon IV Durrendon met een Andaalse kregen de Andalen op vredevolle wijze voet aan de grond in de Stormlanden.[5]

Westlanden[bewerken | brontekst bewerken]

Aanvankelijk wist koning Tydon Lannister de Andalen nog te verslaan en buiten de Westlanden te houden, maar zijn nazaten Tyrion III en Gerold II Lannister sneuvelden wel allebei. Er waren echter wijzere koningen die trachtten huwelijken te arrangeren tussen de Andalen en de Eerste Mensen. Hier ontstonden vele nieuwe adellijke huizen uit waarmee de Andalen alsnog hun voet aan de grond kregen in de Westlanden.[6]

Bereik[bewerken | brontekst bewerken]

Het duurde jarenlang voordat de Andalen aar het Bereik kwamen. In de tijd die daar aan vooraf ging wendden de verschillende Gardenierkoningen zich tot occulte machten om de opmars tot staan te brengen, maar hier kwam verandering in met het ingaan van de regering van Gart IX Gardenier. De Drie Wijze Koningen kozen voor een vredevolle aanpak en verwelkomde de Andalen in hun rijk. Zij schonken hun land en titels en weldra assimileerden de Eerste Mensen van het Bereik met de Andalen.[7]

IJzereilanden[bewerken | brontekst bewerken]

Gesteund door Andaalse piraten kwamen verschillende huizen in opstand tegen hun koning Rognar II Grauwijzer en wisten hem af te zetten. Daarop werd Harras Rijp de nieuwe koning doordat hij zich verzekerd had met de steun van de Andalen door met een Andaalse maagd te trouwen. Onder zijn opvolgers kregen de Andalen veel invloed op de eilanden en deed er ook het Geloof van de Zeven zijn intrede.[8]

Dorne[bewerken | brontekst bewerken]

Het dorre landschap van Dorne werd grotendeels niet opgezocht door de vele Andaalse avonturiers, toch waren er enkelen van hen die het wel probeerden. De bekendste van hen was Morgan Martel die de huizen Schelp en Waadt wist te verslaan en zijn eigen grondgebied wist te veroveren.[9]

Nasleep[bewerken | brontekst bewerken]

Met de komst van de Andalen werd er nog een nieuwe godsdienst geïntroduceerd: het Geloof van de Zeven. In eerste instantie werd de nieuwe religie met harde hand opgelegd, maar door de assimilatie van de Andalen bleef er een plek voor de godenwouden in de kastelen en bleef de cultus van de Verdronken God en de Oude Goden in mindere mate voortbestaan.[1] De oorlog had opnieuw de bevolking van de Kinderen van het Woud uitgedund waardoor ze nauwelijks mee voorkwamen in de bossen op het land.[5]

Bronnen en referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 De Wereld van IJs & Vuur: De Komst van de Andalen
  2. De Wereld van IJs & Vuur: De Vallei
  3. De Wereld van IJs & Vuur: Het Huis Tulling
  4. De Wereld van IJs & Vuur: Het Rivierengebied
  5. 5,0 5,1 De Wereld van IJs & Vuur: Andalen in de Stormlanden
  6. De Wereld van IJs & Vuur: De Westerlanden
  7. De Wereld van IJs & Vuur: Andalen in het Bereik
  8. De Wereld van IJs & Vuur: De IJzerkoningen
  9. De Wereld van IJs & Vuur: De Andalen Komen
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.